MOZOM-analyse

PPWR i podatek w wysokości 3 euro: czy UE buduje mur handlowy, który wpływa na małe sklepy internetowe?

Komisja Europejska, Rada Unii Europejskiej, EUR-Lex, Verpact, KVK, Taylor Wessing i Greenberg Traurig Gospodarka 17 augustus 2026

Type: Analyse Autor: redakcja Published: 17 augustus 2026 Report a correction

Karykatura redakcyjna przedstawiająca małego sprzedawcę mydła przy europejskiej bramce poboru opłat z formularzami opakowań i pustym portfelem, podczas gdy przejeżdża przez niego duża grupa ciężarówek

Źródło: Komisja Europejska, Rada Unii Europejskiej, EUR-Lex, Verpact, KVK, Taylor Wessing i Greenberg Traurig
Tytuł MOZOM: PPWR i podatek w wysokości 3 euro: czy UE buduje mur handlowy, który wpływa na małe sklepy internetowe?
Oryginalny tytuł: Ujednolicenie zasad pakowania PPWR i tymczasowa opłata w wysokości 3 euro za małe przesyłki spoza UE
Autor: redakcja
Data: 17 augustus 2026
Temat: Łączny wpływ unijnego rozporządzenia w sprawie opakowań PPWR i opłaty w wysokości 3 euro od drobnego importu dla małych sklepów internetowych, importerów i producentów rzemieślniczych

Streszczenie oryginalnego tekstu

Tymczasowa opłata celna w wysokości 3 euro dotyczy towarów spoza UE o wartości do 150 euro. Kwota ta nie jest naliczana jednorazowo za paczkę, ale za inną kategorię produktu w przesyłce. Opakowanie zawierające trzy rodzaje produktów może zatem wiązać się z podatkiem w wysokości 9 EUR. Według Komisji Europejskiej rozwiązanie będzie obowiązywać do 1 lipca 2028 r., po czym dla poszczególnych kategorii produktów będzie obowiązywać zwykła taryfa celna. Według Rady UE w 2024 r. 91 procent z 4,6 miliarda małych przesyłek w ramach handlu elektronicznego pochodziło z Chin. PPWR, rozporządzenie (UE) 2025/40, ma zastosowanie do opakowań niezależnie od materiału i pochodzenia. Zasady dotyczą m.in. możliwości recyklingu, materiałów pochodzących z recyklingu, etykietowania, ponownego użycia, objętości opakowań, rejestracji i rozszerzonej odpowiedzialności producenta. Formalna odpowiedzialność nie spoczywa na każdym sprzedawcy detalicznym w ten sam sposób. Sklep zajmujący się odsprzedażą wyłącznie produktów unijnych znajduje się w innej pozycji w sieci niż przedsiębiorca, który importuje spoza UE, sprzedaje pod własną marką, przepakowuje produkty lub wysyła bezpośrednio do klientów w innych państwach członkowskich. Właśnie w tym miejscu pojawia się problem skali. Międzynarodowa firma może rozłożyć koszty stałe na miliony paczek. Mały sklep internetowy, który sprzedaje kilkadziesiąt lub setki opakowań miesięcznie, może mieć do czynienia z tymi samymi kosztami administracyjnymi, rejestracyjnymi, inspekcją opakowań i doradztwem, a obroty są znacznie mniejsze. Komisja Europejska obiecuje zwrócić uwagę na mikro, małe i średnie przedsiębiorstwa i przewiduje pewne wyjątki. Nie oznacza to jednak, że każdy mały sklep internetowy jest automatycznie zwolniony.

Dwa działania, jeden wyższy próg wejścia

W tabeli rozróżniono oficjalny cel i możliwy wpływ na małe przedsiębiorstwa. Skutek nie jest dowodem zamiaru.

Zmierz	Oficjalny powód	Możliwe obciążenie dla właścicieli małych firm	Efekt skali
Opłata w wysokości 3 EUR od 1 lipca 2026 r	Bardziej równe warunki działania, lepsza kontrola celna i rozwiązanie problemu niebezpiecznego importu.	Koszty stałe obciążają stosunkowo mocno tanie produkty i małe zamówienia.	Kwota niewielka w przypadku dużej platformy może pochłonąć dużą część marży w przypadku produktu za 5 euro.
PPWR z dnia 12 sierpnia 2026 r	Mniej odpadów, lepsza możliwość recyklingu, ponowne użycie i zharmonizowane przepisy UE.	Rejestracja, daty pakowania, dokumenty dotyczące zgodności i dostosowania kosztują czas i pieniądze.	Ten sam rodzaj obowiązku ma znacznie poważniejszy wpływ na sto paczek niż na miliony paczek.
Mały sprzedawca mydła	Zasady dotyczą opakowania i odpowiedzialnego za nie podmiotu gospodarczego.	Tradycyjnemu producentowi trudno jest przerzucić stałe koszty administracyjne i pakowania.	Ryzyko nie oznacza automatycznie bankructwa, ale zatrzymanie eksportu, mniejszy wybór lub wyższe ceny.
Duże obawy	Duże firmy również muszą przestrzegać tych samych zasad.	Działy ds. zgodności i duże wolumeny sprawiają, że koszty są relatywnie bardziej znośne.	Formalna równość może nadal mieć nierówne konsekwencje gospodarcze.

Mały sprzedawca mydła jako test warunków skrajnych

Załóżmy, że mały producent sprzedaje ręcznie robione mydło za pośrednictwem sklepu internetowego. Jeśli ten przedsiębiorca sprzedaje wyłącznie na terenie Holandii i kupuje opakowania od holenderskiego dostawcy, sytuacja jest inna niż w przypadku, gdyby importował opakowania z Chin, sprzedawał pod własną marką lub wysyłał bezpośrednio do kilku krajów UE. W drugim scenariuszu w centrum uwagi znajduje się opłata w wysokości 3 euro, odpowiedzialność producenta, rejestracja opakowań, administracja materiałami i możliwa reprezentacja w każdym kraju. Dokładny obowiązek zależy od roli w łańcuchu i wdrożenia na szczeblu krajowym; Nie ma jednej stałej kwoty, która obowiązuje dla każdego sklepu internetowego. Asymetrię gospodarczą łatwo dostrzec. Na przykład stały koszt przestrzegania przepisów wynoszący 1000 EUR rocznie dla firmy przeprowadzającej milion odpowiednich transakcji wynosi 0,001 EUR na transakcję. W przypadku mikroprzedsiębiorstwa realizującego 200 przesyłek rocznie ta sama stała opłata wynosi 5 EUR za przesyłkę, przed uwzględnieniem opakowania, porady, opłaty, podatku VAT, zwrotów i robocizny. To jest przykład obliczenia, a nie oficjalna średnia stawka. Pokazuje, dlaczego ważne są proporcjonalne progi i jeden prosty rejestr UE dla drobnych sprzedawców.

Ściana handlowa czy konieczna kontrola rynku?

„Uczciwa konkurencja” to oficjalne sformułowanie obu środków. Argument ten nie jest wymyślony: europejscy sprzedawcy rzeczywiście ponoszą obowiązki, w świetle których przywóz bezpośredni jest czasami mniej widoczny lub mniej spójnie oceniany. Ale druga strona zasługuje na taką samą widoczność. Jednolita zasada nie jest automatycznie sprawiedliwym rezultatem, gdy grupa rozkłada stałe obciążenie na miliony produktów, a jednoosobowa firma nie. Określenie „Europa jest izolowana” jest zatem interpretacją polityczną, a nie ustalonym faktem. Bardziej precyzyjne pod względem prawnym: UE podnosi regulacyjną barierę wejścia dla towarów i sprzedawców spoza rynku wewnętrznego.

Czy Europa utrzymuje przepływy pieniężne na rynku?

Podatek w wysokości 3 euro generuje dochody z ceł, a Komisja Europejska stwierdza, że cła stanowią część zasobów własnych UE. Jednak głównym celem, o którym wspomina Bruksela, nie jest generowanie dochodów, ale osiągnięcie bardziej równej konkurencji, kontroli i bezpieczeństwa. Zbyt mocne jest zatem stwierdzenie, że opłata ma na celu wyłącznie utrzymanie przepływów pieniężnych w Europie. Logiczne jest jednak zbadanie, kto na tym zyskuje, gdy tani import staje się droższy: europejskim sklepom i producentom zapewnia się stosunkowo więcej przestrzeni, podczas gdy mali importerzy i konsumenci zwracający uwagę na cenę mają wyższy próg.

Możliwy przekaz za wiadomością

Przepisy dotyczące ochrony środowiska stają się sprawiedliwe tylko wtedy, gdy ciężar ich przestrzegania jest proporcjonalny do możliwości przedsiębiorstwa, które musi je wdrożyć.

Neutralny wniosek

PPWR i opłata w wysokości 3 euro są indywidualnie uzasadnionymi środkami UE. Jednak razem mogą stworzyć wyższą barierę wejścia dla małych importerów, sklepów internetowych i producentów rzemieślniczych. UE twierdzi, że ma to na celu przywrócenie uczciwej konkurencji; pośrednim skutkiem może być to, że duże firmy w dalszym ciągu łatwiej odsprzedają, podczas gdy mali dostawcy ograniczają swój eksport, podnoszą ceny lub wstrzymują się. Nie jest to sprawdzony plan antychiński ani dowód na to, że każdy mały przedsiębiorca zostaje pokonany. To konkretny powód, aby przetestować zasady proporcjonalności: kto chce ograniczać odpady opakowaniowe, nie powinien jednocześnie administrować najmniejszymi uczestnikami rynku.