MOZOM-analyse

Od wykonawcy recepcji do systemu za miliardy: rachunek podatnika za przyjmowanie osob ubiegajacych sie o azyl

COA, Tweede Kamer, Officiele bekendmakingen, Fedasil, Destatis, Bundestag en Franse Senaat Migracja 1 augustus 2026 om 07:30

Type: Analyse Autor: redakcja Published: 1 augustus 2026 om 07:30 Report a correction

Realistyczny redakcyjny obraz tymczasowych europejskich jednostek recepcyjnych z administracja, kalkulatorem i dokumentami jako ilustracja publicznych kosztow przyjmowania azylantow.

Źródło: COA, Tweede Kamer, Officiele bekendmakingen, Fedasil, Destatis, Bundestag en Franse Senaat
Tytuł MOZOM: Od wykonawcy recepcji do systemu za miliardy: rachunek podatnika za przyjmowanie osob ubiegajacych sie o azyl
Oryginalny tytuł: COA, Fedasil, Niemcy i Francja pokazuja, jak przyjmowanie azylantow rosnie w publicznie finansowany system za miliardy euro
Autor: redakcja
Data: 1 augustus 2026 om 07:30
Temat: MOZOM analizuje oficjalne sprawozdania, dokumenty budzetowe i statystyki, aby pokazac finansowy wzrost przyjmowania osob ubiegajacych sie o azyl w Holandii, Belgii, Niemczech i Francji oraz miejsce, w ktorym laduje rachunek podatnika.

Badanie Otworz wykres HTML Interaktywny wykres ze wzrostem COA, podzialem kosztow i porownaniem europejskim; linki zrodlowe sa na dole. Badanie Pobierz dane CSV Tabela wielokrotnego uzytku z obliczeniem MOZOM na podstawie oficjalnych zrodel. Badanie Pobierz dane JSON Ustrukturyzowany zestaw danych z kwotami, wskaznikami, notami i adresami zrodel.

Streszczenie oryginalnego tekstu

Wedlug wlasnego sprawozdania finansowego COA wzroslo z 851,6 mln euro przychodow w 2021 roku do 3,712 mld euro w 2025 roku. Srednie oblozenie wzroslo z 55 600 osob w 2023 roku do 73 991 w 2025 roku, a pod koniec 2025 roku w osrodkach bylo 79 137 mieszkancow. Liczba pracownikow wzrosla z 6 845 pod koniec 2023 roku do 8 697 pod koniec 2025 roku. Belgia ma porownywalna instytucje w postaci Fedasil: federalna dotacja wzrosla z 296,4 mln euro w 2015 roku do 929,4 mln euro w 2024 roku. Niemcy nie maja jednego odpowiednika COA; przyjmowanie i swiadczenia dziela sie miedzy poziom federalny, landy i gminy. Same Asylbewerberleistungen kosztowaly w 2024 roku 6,718 mld euro brutto i 6,423 mld euro netto. Francja jest jeszcze bardziej rozproszona: Senat podaje co najmniej 1,85 mld euro kosztow polityki azylowej w 2025 roku i wskazuje, ze rozpoznawalne koszty sa blisko 2 mld euro, a czesc kosztow medycznych, socjalnych, szkolnych i policyjnych nie jest pelnie ujeta. Wniosek nie brzmi, ze organizacje przyjmujace sa firmami dla zysku. Wniosek brzmi, ze przyjmowanie azylantow stalo sie duzym publicznie finansowanym systemem z wlasnym personelem, miejscami, kontraktami, kosztami zdrowia i logika awaryjnego zakwaterowania.

Wlasne badanie zrodel: publiczne budzety obok oblozenia i personelu

MOZOM zestawil dane z rocznego sprawozdania COA, dokumentow parlamentarnych, budzetow Fedasil, tabel niemieckiego Destatis i raportow francuskiego Senatu. Powiazany wykres HTML, dane CSV i dane JSON sa dostepne jako klikalne linki badawcze przy artykule i w liscie zrodel. Tabela celowo nie jest prosta lista rankingowa, bo kraje ksieguja koszty inaczej. Holandia i Belgia maja rozpoznawalne agencje. Niemcy ksieguja duza czesc przez Asylbewerberleistungen oraz przez landy i gminy. Francja dzieli koszty miedzy programy budzetowe, wykonawcow i zakwaterowanie awaryjne. Wlasna wartosc polega na rozdzieleniu: budzet organizacji, koszty swiadczen, pojemnosc recepcji, personel i przypisy sa pokazane obok siebie, a nie wrzucone do jednego worka.

Od kryzysu do stalej pojemnosci

Ostry punkt nie tkwi w slowie recepcja, lecz w przejsciu od awarii do struktury. W Holandii budzet COA wzrosl z mniej niz 1 mld euro w 2021 roku do ponad 3,7 mld euro w 2025 roku. Organizacja dziala z tysiacami pracownikow, setkami lokalizacji i wysokimi kosztami rzeczowymi. W 2025 roku same koszty rzeczowe wyniosly 2,317 mld euro; personel i overhead 860,1 mln euro; opieka zdrowotna 357,9 mln euro. To nie sa liczby abstrakcyjne. To srodki zbiorowe, ktorych nie mozna jednoczesnie wydac na inne cele publiczne.

Dlaczego nizszy naplyw nie oznacza od razu nizszych kosztow

Przyjmowanie azylantow jest problemem zasobu, nie tylko naplywu. Jesli procedury trwaja dlugo, gminy nie moga zapewnic mieszkan osobom ze statusem, a laczenie rodzin i tak trafia do osrodkow, oblozenie pozostaje wysokie. Koszty nie spadaja wiec automatycznie, gdy liczba nowych wnioskow maleje. Fedasil pokazuje ten sam mechanizm: mniej wnioskow w 2025 roku, ale siec nadal prawie pelna. Francja podaje poziom zakwaterowania okolo 72 procent, podczas gdy mieszkania pozostaja najciezsza warstwa kosztowa. Pytanie spoleczne brzmi: ile tymczasowej logiki awaryjnej moze stac sie trwale, zanim podatnik ma prawo do twardego przegladu?

Możliwy przekaz za wiadomością

Oficjalny przekaz brzmi: recepcja rosnie przez presje na lancuch i wymaga stabilniejszego finansowania. Krytyczne odczytanie brzmi: stabilne finansowanie moze tez normalizowac kryzys, jesli procedury, powroty, mieszkania i naplyw nie zostana rozwiazane jednoczesnie. Twardy wspolny fakt pozostaje rachunkiem: obywatele placa przez zbiorowe budzety.

Neutralny wniosek

Twardy wniosek jest mniej efektowny niz slowo przemysl azylowy, ale wazniejszy. Na podstawie publicznego sprawozdania COA nie jest dowiedziona firma zysku. Fedasil, BAMF, OFII oraz francuscy i niemieccy wykonawcy takze nie mieszcza sie prosto w tej szufladzie. Ale przyjmowanie azylantow stalo sie megasystemem z budzetem za miliardy, utrzymywanym z podatkow i skladek. By o tym mowic, nie trzeba dowodzic ukrytego spisku. Widoczne dokumenty juz wystarczaja: rachunek za recepcje rosnie, lancuch jest zablokowany, a obywatel placi.