MOZOM-analyse

Witte stolsels na corona: medische alarmbel of genegeerde onderzoeksvraag?

IJIRMS, NEJM, EMA, CDC, ASH, McGill University, Nature, PubMed en factcheckbronnen Gezondheid 19 juli 2026 om 13:45

Type: Analyse Auteur: de redactie van MOZOM.nl Gepubliceerd: 19 juli 2026 om 13:45 Correctie melden

Realistische medische visual van witte vezelige stolselachtige structuren op een forensische laboratoriumtray, onderzocht met handschoenen en samplepotjes op de achtergrond.

Bron: IJIRMS, NEJM, EMA, CDC, ASH, McGill University, Nature, PubMed en factcheckbronnen
MOZOM-kop: Witte stolsels na corona: medische alarmbel of genegeerde onderzoeksvraag?
Originele kop: Nieuwe IJIRMS-publicaties zetten meldingen van witte vezelige structuren bij balseming opnieuw op de agenda
Auteur: de redactie van MOZOM.nl
Datum: 19 juli 2026 om 13:45
Onderwerp: MOZOM onderzoekt de meldingen van witte vezelige structuren bij balseming na de coronaperiode, de erkende stolselbijwerkingen na bepaalde COVID-vaccins en de vraag waarom groot onafhankelijk forensisch onderzoek nog beperkt zichtbaar is.

Samenvatting origineel bericht

De eerste IJIRMS-publicatie beschrijft een survey onder 808 balsemers uit onder meer de Verenigde Staten, Canada, het Verenigd Koninkrijk, Australie en Nieuw-Zeeland. Veel respondenten meldden sinds 2020-2021 witte, rubberachtige of vezelige structuren bij overledenen. De tweede IJIRMS-publicatie onderzocht twee monsters met Raman-spectroscopie en eiwitanalyse en beschreef eiwitrijke, atypische structuren. De beperkingen zijn groot: vrijwillige zelfrapportage, mogelijke selectiebias, weinig monsters, geen complete medische voorgeschiedenis, geen vaccinatiestatus per lichaam en geen vaste vergelijking met pre-2020 controlemateriaal. Tegelijk laten NEJM, EMA, CDC, ASH en McGill zien dat zeldzame vaccin-geassocieerde stolselbeelden zoals VITT/TTS officieel erkend zijn, vooral bij adenovirusvectorvaccins. Dat maakt de witte structuren niet automatisch vaccinschade, maar het maakt reflexmatig wegwuiven ook te eenvoudig.

Eigen brononderzoek

MOZOM heeft de bronlaag in vier categorieen verdeeld. Categorie een: de twee IJIRMS-publicaties, nuttig als signaal maar beperkt in bewijskracht. Het tijdschrift noemt zich peer-reviewed, maar heeft niet dezelfde status als NEJM, Nature of een grote universitaire cohortstudie. Categorie twee: erkende medische bronnen over VITT/TTS, waaronder NEJM, EMA, CDC en ASH. Die bronnen bevestigen dat zeldzame ernstige stolselreacties na bepaalde COVID-vaccins bestaan, maar beschrijven niet hetzelfde fenomeen als grote witte postmortale structuren bij balseming. Categorie drie: COVID- en long-COVID-literatuur over fibrine, microclots en ontstekingsstolling. Die maakt biologisch aannemelijk dat corona en spike-gerelateerde processen met stolling te maken kunnen hebben, maar bewijst geen oorzaak voor de balsembevindingen. Categorie vier: tegenbronnen uit pathologie en factchecks. Die wijzen erop dat postmortale stolsels bekend zijn en dat beelden zonder medische gegevens makkelijk verkeerd worden gelezen. De eigen MOZOM-conclusie: dit is geen bewezen vaccinzaak, maar wel een serieus onderzoekslek.

Opvallend in dit debat

Het debat wordt snel in twee kampen getrokken. Aan de ene kant klinkt: dit bewijst vaccinschade. Aan de andere kant klinkt: dit is onzin en normale postmortale stolling. Beide frames sluiten de belangrijkste vraag te vroeg af. De betere journalistieke vraag is: welk onderzoek zou nodig zijn om dit helder te maken, en waarom ligt dat onderzoek nog niet breed en onafhankelijk op tafel?

Minder zichtbare context

Minder zichtbaar is dat balsemers buiten de gewone medische dataketen staan. Zij zien lichamen na overlijden en tijdens balseming, maar beschikken vaak niet over volledige medische dossiers, vaccinatiestatus, COVID-infectiegeschiedenis, medicatie, doodsoorzaak of gestandaardiseerde monstername. Daardoor kan een echt signaal zwak blijven, maar kan ook een normale postmortale bevinding groter lijken dan zij is. Een universiteit of forensisch instituut zou dit kunnen oplossen met blinde monsterbeoordeling, histologie, Raman/FTIR, proteomics, controlemateriaal van voor 2020 en complete medische achtergrondgegevens. Juist het ontbreken van zo'n studie is het opvallende punt.

Mogelijke boodschap achter het nieuws

De zichtbare boodschap van veel factchecks is: er is geen bewijs dat vaccins deze witte stolsels veroorzaken. De kritische MOZOM-lezing is: dat klopt, maar geen bewijs is niet hetzelfde als geen onderzoeksvraag.

Neutrale conclusie

De conclusie: de witte vezelige structuren zijn geen bewezen vaccinzaak. Wie dat wel als zekerheid presenteert, gaat verder dan de bronnen dragen. Maar wie het onderwerp volledig wegzet omdat postmortale stolsels bestaan, gaat ook te snel. Officiële bronnen erkennen zeldzame stolselproblemen na bepaalde COVID-vaccins, COVID zelf kan stolling ontregelen en balsemers uit meerdere landen melden iets dat zij als afwijkend ervaren. Dat vraagt niet om paniek, maar om een groot, blind en onafhankelijk forensisch onderzoek. Tot dat er is, blijft de juiste formulering: medische alarmbel mogelijk, bewijs voor oorzaak nog niet geleverd, onderzoeksleemte duidelijk zichtbaar.